Bazı şeyler için artık sabrım yok; ukala biri haline geldiğim için değil, aksine hayatımda artık beni mutsuz eden ya da üzen şeyler ile vaktimi daha fazla kaybetmek istemediğim bir noktaya ulaştığım için… Laf sokmalara, haddinden fazla eleştirilere ve hangi türden olursa olsun talep ve beklentilere artık sabrım yok. Benden hoşlanmayan insanları memnun etmeye, beni sevmeyen insanları sevmeye ve bana gülümsemeyen insanlara gülümsemeye yönelik arzumu kaybettim. Artık yalan söyleyen ve beni yönetmek isteyen insanlara bir tek dakika bile harcamak istemiyorum. Oyunların, ikiyüzlülüğün, sahtekarlıkların ve ucuz övgülerin olduğu ortamlarda bulunmak istemiyorum. Çok bilmişliğe ve akademik ukalalığa tahammülüm yok. Aynı şekilde boş dedikodulara da bulaşmak istemiyorum. Uyuşmazlıklardan ve karşılaştırmalardan nefret ediyorum. Farklılıklardan, hatta zıtlıklardan oluşan bir dünyaya inanıyorum, bu nedenle katı ve toleransı olmayan olan insanlardan kaçınıyorum. Arkadaşlıkta sadakats...
Bu yolculuğa akışım;kötü olarak nitelendirdiğim deneyimler sonucu oldu... İyi ki olmuşlar diyorum şimdi :) Beni psikolojimi düzeltecek,iyileştirecek,motive olmayı arayan yollara itti... Ve kendimi bir Profesyonel Yaşam Koçu olarak buldum :) (eğitimlerim sonucu). Derken;Nefes Koçluğu,Access Bars,Stres Yönetimi,Zaman Yönetimi,İnsan İlişkileri Yönetimi vs.diye uzayıp giden bir gelişim yolculuğu... Sevgi ile kalın...